Jussi Adler-Olsen - De vrouw in de kooi

Jussi Adler-Olsen is een Deense auteur van misdaadromans. Hij heeft altijd goede kritieken gekregen. Met de komst van de Q-serie is zijn naam definitief gevestigd als één van de beste Scandinavische misdaadschrijvers.

Carl Mørck is een politieman die een zeer traumatische gebeurtenis heeft meegemaakt. Na een periode van ziekteverlof keert hij terug tot grote onvrede van zijn superieuren. Zij beschouwen Mørck als een lastige en vaak onbeschaafde man en om van hem af te zijn wordt er een afdeling Q in het leven geroepen waarvan hij het hoofd wordt. De afdeling wordt belast met het heropenen van onopgeloste politiedossiers. Assad, een gevluchte Syrier, wordt zijn loopjongen. De verdwijning van de linkse politica Merete Lynggaard wordt de eerste zaak waaraan zij gaan werken.

Merete Lynggaard en haar broer, de geestelijke gehandicapte Uffe zijn met de boot op weg naar Berlijn als Merete verdwijnt. Er is geen spoor van haar te vinden en omdat Uffe niet kan praten, kan hij ook geen informatie geven. Uiteindelijk wordt de zaak gesloten en gaat de politie ervan uit dat er een ongeluk is gebeurd of dat Merete zelfmoord heeft gepleegd.

Vijf jaar later begint Carl Mørck met grote tegenzin aan deze zaak maar als snel ontdekt hij ongerijmdheden in het politieonderzoek. Is er wel sprake van een ongeluk of van zelfmoord? Er zijn in ieder geval aanwijzingen dat het om heel wat anders gaat en Mørck en Assad gaan zich steeds fanatieker in de zaak verdiepen.

De Vrouw in de Kooi wordt verteld vanuit het perspectief van de politieman en vanuit het perspectief van Merete Lynggaard. De cynische, bijna opgebrande Mørck en de ongrijpbare Assad vormen een mooi paar. Er is een begripvolle interactie tussen de twee hoewel Mørck het idee heeft dat Assad het een en ander te verbergen heeft. Het verhaal van Merete Lynggaard is gruwelijk en dramatisch en grenst aan het ongeloofwaardige. Het spannende in het verhaal is dat je wilt weten hoe die twee verhaallijnen bij elkaar komen. Dat dwingt je om door te blijven lezen.

Jussi Adler-Olsen heeft met de Vrouw in de Kooi een prima misdaadroman afgeleverd die van begin tot eind boeiend is en blijft. De rauwe humor, het cynisme en de soms platvoerse houding van Mørck en de wijze waarop zijn omgeving daarop reageert zijn functioneel en doen nergens afbreuk aan het verhaal. De Q-serie belooft een reeks van spannende misdaadromans op te leveren.

Jussi Adler-Olsen - De noodkreet in de fles

De noodkreet in de fles is het derde boek dat Jassi Adler-Olsen schreef in de Q-serie. De vrouw in de kooi en De fazantenmoordenaars waren de eerste twee. Carl Mørck is na een traumatische gebeurtenis in zijn politiecarriere benoemd tot hoofd van de afdeling Q, die belast wordt met het proberen op te lossen van zogenaamde cold cases. Hij wordt daarbij geholpen door Assad, een gevluchte Syrier met een onduidelijk verleden en Rose, een nogal gecompliceerde vrouw die bij de afdeling Q wordt ondergebracht na wat problemen met chefs en collega´s van een ander afdeling.

Voor de kust van Schotland wordt een fles gevonden met een briefje erin. Het zeewater heeft het briefje aangetast en de boodschap is moeilijk te ontcijferen. Omdat de Schotse politie vermoed dat het gaat om een bericht in het Deens wordt de fles opgestuurd naar Kopenhagen en komt terecht op het bureau van Carl Mørck. Vooral door toedoen van Yrsa, de zus van Rose, wordt de boodschap op het briefje in de fles duidelijk. Mørck en zijn afdeling komen terecht in een wereld van godsdienst fanatisme en een niets ontziende en wrede afperser en moordenaar die onschuldige kinderen gebruikt om zijn doel te bereiken.

De noodkreet in de fles zit fantastisch in elkaar en kent een ingenieus plot. Adler-Olsen geeft aan de ene kant een gedegen inkijk in de gesloten en van de buitenwereld afgeschermde wereld van sektarische groepen en kerkgenootschappen en aan de andere kant de volstrekt gedeformeerde geest van een man die in zo´n gemeenschap is opgegroeid. Het verhaal is van begin tot eind boeiend en pakkend geschreven en kent de nodige verrassingen en wendingen. De interactie tussen Mørck en zijn twee wat vreemde ondergeschikten is er een van wederzijdse irritatie maar ook wederzijds respect en wordt mooi en met veel hunor uitgewerkt. De verschillende verhaallijnen, de flessenpost, een aantal onopgehelderde branden en de persoonlijke beslommeringen van Mørck worden knap in elkaar verweven en alles komt bij de spannende ontknoping naadloos samen. Aan het einde is het verhaal af.

Jussi Adler-Olsen bewijst met De noodkreet uit de fles dat hij het metier van misdaadschrijver heel goed beheerst en heeft met dit boek, de beste uit de Q-serie geproduceerd. Ik kijk uit naar het volgende boek, dat inmiddels op de markt is met de titel Dossier 64.

Jussi Adler-Olsen - Dossier 64

Dossier 64 is het vierde boek in serie Q waarin brigadier Carl Mørck niet opgeloste misdaden onderzoekt. Hij wordt daarin bijgestaan door Assad, een man uit het Midden Oosten met de nodige geheimen en de prettig gestoorde Roos. In Dossier 64 onderzoeken zij de mysterieuze verdwijning van een prostituee. Tijdens het onderzoek ontdekken zij dat er een verband lijkt te bestaan met andere verdwijningen en een vinden zij een spoor dat leidt naar een eiland waar onder erbarmelijke omstandigheden vrouwen die door de Deense regering als a-sociaal en achtergebleven werden bestempeld , in afzondering worden opgesloten.

Een tweede verhaallijn gaat over de opkomst van een ultra-rechtse partij die de zuiverheid van het Deense ras hoog in haar vaandel heeft staan. De leden van de partij bedienen zich van methoden die het daglicht niet kunnen verdragen.

Het verhaal komt een beetje traag op gang maar naarmate het vordert nemen de leesbaarheid en de spanning toe en ontdek je dat een uitstekend boek aan het lezen bent. Het verhaal zit goed in elkaar, de personages worden prima beschreven en het plot is redelijk opwindend. Een wrange en onthutsende bijkomstigheid van het boek is dat gedeelten van het verhaal op feitelijke gebeurtenissen zijn gebaseerd.

Met deze vierde msidaadroman uit de Q-serie laat Jussi Adler-Olsen opnieuw zien dat hij een uitsekende schrijver is die de kneepjes van het tot in de finesse beheerst. Dossier 64 is een boek dat ik van harte aanbeveel.