Jo Nesbø - Het pantserhart
De politie van Oslo staat voor een raadsel. Er worden twee vermoorde vrouwen gevonden. Beiden zijn verdronken in hun eigen bloed en bij beiden is dat gebeurd door interne verwondingen. De man die geknipt is om deze moorden op te lossen is inspecteur Harry Hole maar hij is na de dramatische oplossing van de zaak van seriemoordenaar De sneeuwman, onvindbaar.
Kaja Solness, een rechercheur van de Oslose politie gaat naar hem op zoek en vindt hem in HongKong. Wat zij aantreft is een man met een drang tot zelfvernietiging, die teveel gokt en drugs gebruikt, getergd en eenzaam is en de demonen uit de zaak van de sneeuwman maar moeilijk kan verwerken. Toch gaat hij met Kaja terug naar Oslo, al was het alleen maar om zijn stervende vader te bezoeken. Wanneer er nog meer moorden plaatsvinden besluit Harry Hole om zich toch met de zaak te gaan bezighouden. Hij formeert een klein team.
In 607 pagina´s verdeeld over 95 korte hoofdstukken vertelt Nesbø een verhaal dat klinkt als een klok. Een goede misdaadroman weet de spanning erin in te houden en de lezer voortdurend en van begin tot einde te boeien en Nesbø slaagt hierin heel erg goed. Het verhaal verslapt nergens. Steeds is er spanning. Nesbø bereikt dit door een aantal verhaallijnen te combineren, met verrassende wendingen op de proppen te komen, de nodige snelheid in het verhaal aan te brengen, en al deze verschillende elementen een eigen kleur te geven. Zo is er de gruwel van de moorden en de totale gekte van de moordenaar, de ontroering bij het sterfbed van zijn vader, de romantiek als Kaja verliefd wordt en de bittere werkelijkheid van de ondelinge animositeit tussen de verschillende politiekorpsen en politiemensen.
Jo Nesbø heeft met Pantserhart een echte pageturner geschreven, een misdaadroman die leest als een trein met een ontknoping die er wezen mag. Het is niet voor niets dat Nesbø wordt beschouwd als een van beste Noorse schrijvers van misdaadromans. Van harte aanbevolen.
Jo Nesbø - De Schim
en rat wil terug naar haar nest om haar jongen te verzorgen maar de ingang wordt geblokkeerd door het lichaam van een jonge, stervende man. Deze jongeman, de verslaafde Gusto, ziet in zijn laatste levenesuren zijn leven aan zich voorbij trekken ( de rat komt aan het einde van het boek nog een keer terug, en hoe). Eén van de rode draden in het verhaal.
Harry Hole bevindt zich al drie jaar in Hong Kong maar keert naar Noorwegen terug als hij hoort dat Oleg, de zoon van zijn vroegere geliefde Rakel, voor de moord op Gusto is gearresteerd. De bewijzen zijn sluitend maar toch weet Harry zijn vroegere chef te overtuigen de zo goed als gesloten zaak te heropenen. Harry mag op de achtergrond het een en ander onderzoeken.
Harry Hole komt in aanraking met de drugsscene van Oslo waar een nieuw en uiterst verslavende drug, violine, wordt verhandeld. En hij hoort over een man die de touwtjes in handen heeft maar die niemand kent. De Schim waart door Oslo en laat een bloedig spoor achter.
Jo Nesbø is een grootmeester in het schrijven van krachtige misdaadromans die bij een groot publiek gretig aftrek vinden. Hij slaagt er steeds weer in om verschillende plots naast elkaar uit te werken, lezers steeds op het verkeerde been te zetten en de spanning hoog te laten oplopen totdat deze in een grandioze finale zijn ontknoping vindt. Vorige boeken van Nesbø, zoals De Sneeuwman en Het Pantserhart, werden hierom hoog geprezen.
In De Schim is allemaal iets minder. Het lijkt wel of Nesbø een beetje moeite heeft gehad om op gang te komen. Zo besteedt hij bv. heel veel tijd en pagina's aan het beschrijven van de drugsscene in Oslo. En ook het van plot naar plot werken is minder overtuigend aanwezig dan in genoemde eerdere boeken over Harry Hole. Wat wel erg goed beschreven wordt is het karakter van Harry Hole. Hij en ook Rakel worden levensechte mensen. De lichamelijk en geestelijk beschadige politieman die zich verantwoordelijk voelt voor Oleg, die in de strijd tegen het onrecht in de wereld onverzettelijk is en steeds op het randje van het toelaatbare opereert of er zelfs overheen gaat, wordt overtuigend neergezet. De dood in de ogen kijken doet Harry Hole heel vaak. En dat is altijd een bewuste keuze.
Aan de ene kant veel aandacht voor de zielenroerselen van Harry en het levensverhaal van Gusto, aan de andere kant minder sterk uitgewerkte plotwendingen en een open einde zo groot als de Grand Canyon maar al met al toch een zeer onderhoudende en goed geschreven misdaadroman. Ik ben benieuwd welke draai Nesbø aan dat open einde zal geven. Ik kijk er naar uit. En dan is er nog die rat die voor haar kroost wil zorgen.
© Joop Liefaard